Magnetyczny ekran bębnowy

Kiedy słyszy się „magnetyczne sito bębnowe”, wiele osób od razu wyobraża sobie zwykły separator, do którego wlewa się rudę, a magnes wyciąga kawałki żelaza. Ale jeśli tak myślisz, możesz popełnić duży błąd przy wyborze lub wykorzystywaniu. W rzeczywistości jest to złożona jednostka, w której ekranowanie i separacja magnetyczna muszą działać jako jeden system, a nie tylko współistnieć w jednej obudowie. Częstym błędem jest zakładanie, że najważniejsza jest siła magnesu, a reszta to skorupa. Nie, konstrukcja bębna, kąt nachylenia, prędkość obrotowa, a nawet kształt komórek sitowych – to wszystko wpływa na końcową ekstrakcję. Sam widziałem, jak w jednej fabryce zainstalowali mocny magnes, ale zaniedbali kalibrację szczelin między sitem a bębnem - w rezultacie małą klasę zabrano skałą płonną, chociaż według paszportu ekstrakcja powinna wynosić 95%. Właśnie o tych niuansach, które nie są zapisane w katalogach, chcę porozmawiać.

Projekt: gdzie leżą problemy

Jeśli to rozłożysz, kluczowym węzłem będzie samekran bębna magnetycznego. Nie tylko wał z naprężonym sitem, ale współosiowy zespół, w którym układ magnetyczny jest sztywno zamocowany wewnątrz, a zewnętrzny bęben z sitem się obraca. Luka jest tutaj delikatną sprawą. Za mały – materiał skleja i zatyka komórki. Za duża – pole magnetyczne zostaje „rozpylone”, traci swój gradient, a małe cząstki ferromagnetyczne po prostu nie mają czasu na przyciągnięcie. Optymalny prześwit dobiera się często empirycznie dla konkretnej rudy. Pamiętam, że dla kwarcytów utlenionych musiałem ją zwiększyć o 1,5 mm w stosunku do normy, bo inaczej mokra drobna frakcja szczelnie uszczelniałaby powierzchnię.

Sito to inna historia. Siatka jest klasyczna, ale w przypadku materiałów ściernych szybko się zużywa. Formowane panele poliuretanowe ze szczelinowymi otworami wytrzymują dłużej, ale są trudniejsze do czyszczenia, jeśli materiał jest lepki. Zdarza się również, że projektanci oszczędzają na systemie mycia lub wibrowania sita. Bez tego, zwłaszcza podczas przetwarzania odpadów budowlanych lub żużla, komórki stają się ślepe w ciągu jednej zmiany. Trzeba go zatrzymać i wyczyścić ręcznie – przestój, pieniądze wyrzucone w błoto.

I system magnetyczny. Magnesy neodymowe są teraz oczywiście standardem. Ale ich układ – słupowy, wielobiegunowy, w szachownicę – determinuje nie tylko siłę, ale charakter „zdobycia”. Do zgrubnego czyszczenia dużych złomu odpowiedni jest prosty układ osiowy. Aby jednak wydobyć drobno rozproszony magnetyt z piasku, potrzebne jest pole wielobiegunowe, aby wytworzyć szybko zmieniające się pole – cząstki mają czas na ponowne namagnesowanie i „odbicie się”, oddzielając się od przepływu. To dostrojenie, które nie każdemu producentowi wychodzi dobrze.

Scenariusze zastosowań: poza wzbogacaniem

Klasyką jest oczywiście górnictwo. Wstępne wzbogacanie rudy żelaza, ekstrakcja magnetytu z odpadów poflotacyjnych. Ale terazekran bębna magnetycznegoWidzę to coraz częściej przy innych obiektach. Na przykład recykling złomu. Zadaniem nie jest tylko wyciągnięcie żelaza, ale oddzielenie go od metali nieżelaznych, tworzyw sztucznych i gumy. Bęben działa jak sito, przesiewając według wielkości, a jednocześnie magnes wyciąga metal żelazny. Ważnym punktem jest prędkość posuwu. Jeśli napełnisz go strumieniem, magnes nie będzie miał czasu „złapać” wszystkiego, a przesiewanie stanie się nieskuteczne - materiał po prostu przelatuje bez przesiewania.

Innym kierunkiem jest czyszczenie materiałów obojętnych na budowach. Kruszony kamień, piasek i ASG są często zanieczyszczone zgorzeliną wzmacniającą, śrubami i innymi metalowymi odpadkami. Tutaj urządzenie pracuje w trudniejszych warunkach, z dużym obciążeniem i często bez wstępnego przesiewania. Zużycie jest większe, ale wymagania dotyczące czystości produktu są niższe. Najważniejsze jest, aby chronić układ magnetyczny przed wibracjami i wstrząsami. Widziałem przypadki, gdzie na skutek ciągłego potrząsania mocowania magnesów wewnątrz bębna poluzowały się, zaczęły uderzać w obudowę - aż do zniszczenia.

Ciekawym przypadkiem była obróbka żużla. Materiał jest złożony, niejednorodny pod względem wielkości i zawartości wilgoci. Standardowy ekran został zatkany, a magnes pokrył się „futrem” drobnych cząstek. Rozwiązanie znaleziono w kombinacji: zainstalowano wstępne odwadniające przesiewacze wibracyjne, a dopiero potem materiał kierowano na bęben magnetyczny. A sam bęben został wyposażony w stały system samooczyszczania - skrobak, który usuwał przylegającą warstwę bezpośrednio podczas pracy. Wydajność spadła, ale stabilność wydajności i czystość produktu znacznie wzrosły.

Doświadczenie ze sprzętem LONGI

Ze sprzętemFirma LOGI (https://www.ljmagnet.ru) spotkałem się więcej niż raz. Firma, która istnieje na rynku od 1993 roku i to czuć. Ichekran bębna magnetycznegoWygląda na to, że seria STV jest pamiętana ze swojej modułowej konstrukcji. Blok magnetyczny można było wyjąć do konserwacji bez demontażu całego bębna – drobnostka, a w praktyce oszczędzająca wiele godzin. A panele ekranowe mocowano nie śrubami, a klipsami - wymiana w 15 minut, a nie pół dnia.

Ale szczerze mówiąc, były też doświadczenia negatywne. Na jednej z inwestycji zainstalowano aparaturę do przerobu żużla aluminiowego pochodzącego z recyklingu. Materiał okazał się zbyt zakurzony i naładowany elektrostatycznie. Małe cząsteczki niemagnetyczne „przyklejają się” do bębna na skutek ładunków elektrostatycznych i zatykają ekran. Separacja magnetyczna działała doskonale, ale ekranowanie nie. Razem z ich inżynierami musieliśmy to zmodyfikować - zamontowaliśmy listwę jonizującą, która usuwała ładunki elektrostatyczne i zwiększaliśmy częstotliwość drgań sita. Udało się, ale termin uruchomienia był opóźniony.

Ogólnie rzecz biorąc, firma LONGI sprawia wrażenie solidnego i twardo stąpającego po ziemi producenta. Nie gonią za superinnowacjami, ale świetnie sprawdzają się na podstawowych konstrukcjach przeznaczonych do różnych warunków. Z ich strony internetowej wynika, że ​​obejmują pełny cykl - od opracowania do seryjnej produkcji ponad 4000 sztuk sprzętu rocznie, z własnym biurem projektowym i produkcją w Fushun. To ważne: gdy producent robi wszystko sam, od odlewu po montaż, łatwiej jest osiągnąć spójność komponentów i szybko wprowadzić zmiany, jeśli projekt tego wymaga.

Dobór parametrów: o co zapytać dostawcę

Kiedy pytaszekran bębna magnetycznego, nie wystarczy po prostu powiedzieć „potrzebne do rudy”. Należy podać specyfikację techniczną ze szczegółami. Pierwszym z nich jest skład granulometryczny diety. Nie tylko „0-50 mm”, ale najlepiej krzywa rozkładu. Jeśli jest dużo drobnych cząstek poniżej 5 mm, może być konieczne wstępne przesianie lub inna konfiguracja sita. Drugim jest zawartość i charakter frakcji magnetycznej. Magnetyt, hematyt, złom stalowy? Od tego zależy rozmieszczenie magnesów i natężenie pola. Po trzecie, wilgoć i lepkość. W przypadku mokrych materiałów często potrzebny jest podgrzewany bęben lub system wibracyjny z impulsami uderzeniowymi, aby zapobiec przywieraniu.

Często zapomina się o produktywności. Jest wskazany w idealnych warunkach. W praktyce należy zarezerwować co najmniej 15-20%, szczególnie jeśli żywność ma niestabilny skład. I pamiętaj, aby wyjaśnić, jak zachowuje się urządzenie, gdy jest przeciążone. Niektóre modele po prostu „dławią się” - materiał przestaje się przesiewać i zaczyna spływać. Inni są bardziej tolerancyjni, ale wtedy cierpi na tym czystość produktu magnetycznego.

I kwestia obsługi. Jak często należy wymieniać sita? Jak wyczyścić układ magnetyczny? Czy są wbudowane systemy diagnostyczne – czujniki temperatury łożysk, czujniki drgań? To nie kaprys, ale kwestia nieprzerwanej pracy. W odległych obszarach przestoje spowodowane awarią łożyska mogą kosztować dziesiątki razy więcej niż koszt czujnika.

Głośne myślenie o rozwoju technologii

Przyglądam się obecnym trendom i wydaje mi się, że takekran bębna magnetycznegostopniowo staje się „bardziej inteligentny”. Wbudowane czujniki analizują w czasie rzeczywistym skład strumienia odpadów i na ich podstawie regulują np. prędkość obrotową czy kąt nachylenia. To już nie science fiction, ale seryjna opcja dla niektórych zachodnich producentów. W naszym kraju najczęściej wszystko konfiguruje się ręcznie, na podstawie wyników okresowych testów.

Innym kierunkiem są metody łączone. Widziałem prototypy, w których do separacji magnetycznej dodano klasyfikację powietrza lub nawet czujnik analizy fluorescencji rentgenowskiej w celu odfiltrowania cząstek zawierających określone pierwiastki. Rezultatem jest nie tylko separator, ale wielofunkcyjny kompleks sortujący. Jest to jednak drogie i skomplikowane, a na rynek masowy jest jeszcze za wcześnie.

Tak naprawdę brakuje nam większej uwagi na efektywność energetyczną. Napęd bębna, system wibracji, a czasem także chłodzenie układu magnetycznego, to wszystko pochłaniacze energii. Drobne optymalizacje, na przykład zastosowanie przetwornic częstotliwości do łagodnego rozruchu i regulacji obciążenia, mogą zapewnić znaczne oszczędności w ciągu roku. Ale często przy zakupie patrzą tylko na koszty kapitałowe, a koszty operacyjne schodzą na dalszy plan. Darmo.

Na koniec wracając do początku:ekran bębna magnetycznego- urządzenie, które tylko pozornie wydaje się proste. Na jego skuteczność składają się dziesiątki szczegółów, począwszy od jakości montażu, a skończywszy na zrozumieniu przez technologa procesu, w którym jest on budowany. A doświadczenie jak zawsze jest najlepszym nauczycielem – czasem gorzkim, jak ten przypadek z zatkanym sitkiem, ale bezcennym dla przyszłych projektów. Najważniejsze to nie bać się kopać głęboko i zadawać niewygodne pytania dostawcom, nawet takim zaufanym jak LONGI. W końcu sprzęt musi działać, a nie tylko stać w warsztacie.