technologia wydobycia

Kiedy słyszy się „technologia wydobywcza”, wiele osób natychmiast wyobraża sobie gigantyczne koparki i ryk eksplozji. Ale to tylko wierzchołek góry lodowej. Tak naprawdę dzisiaj chodzi przede wszystkim o zarządzanie procesami, bezpieczeństwo i, szczerze mówiąc, o zaoszczędzenie każdego grosza na tonie nadkładu. Częstym błędem jest gonienie za „najpotężniejszym”. czy ?najnowocześniejszy? sprzętu bez obliczania, jak zmieści się on w konkretnym łańcuchu od przodka kopalni do zakładu przetwórczego. Mieliśmy sprawę na wycięciu... ale o tym później.

Ewolucja czy rewolucja? Mój pogląd na automatyzację

Mówią o automatyzacji kamieniołomów jako o czymś rewolucyjnym. Powiem tak: nie czujesz rewolucji, gdy o trzeciej nad ranem stoisz w deszczu i próbujesz zrozumieć, dlaczego system pozycjonowania wywrotki znów jest „wadliwy”. Ewolucja to bardziej trafne słowo. Ona chodzi małymi krokami. Na przykład przejście na systemy wysyłki floty. Wydawałoby się to bzdurą – sygnalizatory GPS i tablet w kabinie dyspozytora. Ale kiedy widzisz, jak przestoje spadły o 15% dzięki optymalizacji tras, rozumiesz, że to jest właśnie pracatechnologia wydobycia.

Wprowadziliśmy system rejestracji pracy koparek. Nie najbardziej wyrafinowany, od znanego niemieckiego producenta. ?Żelazo? działało bez zarzutu, ale oprogramowanie stale generowało niespójności w objętości skał. Okazało się, że algorytm nie uwzględnił poprawki na naturalne rozluźnienie naszego konkretnego nadkładu po eksplozji. Drobiazg? Ale przez nią plany wysyłki były co miesiąc opóźniane. Musiałem pracować w kołchozach z inżynierami. oprogramowanie pośrednie do przeliczeń. Wniosek: jakakolwiek technologia powinna się „wgryźć”? do lokalnych warunków, w przeciwnym razie jest to po prostu droga zabawka.

Obecnie wokół wywrotek bez kierowcy jest dużo szumu. Widziałem ich przy pracy w jednej z kopalni węgla. Tak, spektakl robi wrażenie. Kiedy jednak zacząłem zadawać pytania, okazało się, że dotychczasowy efekt ekonomiczny opiera się na kolosalnych kosztach kapitału i potrzebie idealnie przygotowanej infrastruktury – drogi powinny przypominać prawie pasy startowe. Dla wielu rosyjskich przedsiębiorstw działających w warunkach wiecznej zmarzliny lub sezonowych odwilży jest to wciąż kwestia odległej przyszłości. Technologia istnieje, ale jej nisza jest bardzo jasno określona.

Gdzie kryje się prawdziwa wydajność: detale, które nie są widoczne na pierwszy rzut oka

Prawdziwa wydajność często kryje się nie w jednostce głównej, ale w układach pomocniczych. Weźmy na przykładsprzęt górniczyw dziedzinie wzbogacania. Cała uwaga skupiona jest na maszynach flotacyjnych lub kruszarkach. A kluczowe straty pojawiają się na etapie separacji i tutaj separacja decyduje o wszystkim.

Pamiętam, że w jednej z fabryk przez długi czas nie udało się osiągnąć planowanego wydobycia magnetytu. Przeanalizowaliśmy tryby pracy młynów kulowych i zmieniliśmy odczynniki. Okazało się, że problem leży w separatorze. Stary automat bębnowy po prostu nie zapewniał wymaganej czystości separacji. Przeszliśmy na nowoczesne separatory magnetyczne. Nie będę reklamował konkretnych marek, ale np. rozważając opcje, badaliśmy między innymi produkty korporacji LONJI (https://www.ljmagnet.ru). Działają w tym segmencie od 1993 roku, a ich inżynierowie doskonale rozumieją specyfikę procesów wzbogacania. Ważne było nie tylko zakup „bębna magnetycznego”, ale także dobranie modelu pod kątem składu granulometrycznego naszej rudy i wymaganej wydajności. Po wymianie i dostrojeniu wydajność koncentratu wzrosła o prawie 4%. To ogromna liczba.

Lub inny punkt - zużycie energii. Nowoczesne separatory, takie jak te firmy LONGI, są często projektowane z myślą o efektywności energetycznej. Ich system indukcji magnetycznej można zaprojektować tak, aby minimalizować straty ciepła. W skali fabryki działającej całą dobę oznacza to zaoszczędzone megawaty i poważne pieniądze. O tych „cichych”? technologii, a jeśli chodzi o modernizację, trzeba najpierw pomyśleć.

Bezpieczeństwo: od protokołu formalnego do myślenia systemowego

Technologia bezpieczeństwa to prawdopodobnie obszar, w którym występuje rozbieżność między „jak powinno być?” i ?jak jest? wydaje się szczególnie dotkliwy. Wszystkie są wyposażone w czujniki gazu i systemy ostrzegawcze. Często jednak działają zgodnie z zasadą „ustaw i zapomnij”. Największym problemem nie jest brak „inteligentnych”. systemów, ale czynnik ludzki i organizacja pracy.

Wdrożyliśmy system kontroli dostępu do obszarów niebezpiecznych w oparciu o znaczniki RFID. Pomysł: jeśli osoba wejdzie w obszar strzałów, sterownia otrzyma sygnał. Na papierze wszystko jest gładkie. W praktyce tagi się gubią, rozładowują, a ludzie, żeby nie nosić ze sobą dodatkowej karty, proszą kolegę, żeby ją „podpisze”. ich na zewnątrz. Technologia zderzyła się z kulturą organizacyjną. Równolegle z technologią musieliśmy zmienić zarówno podejście do poleceń, jak i system odpowiedzialności. Bez tego każdy najbardziej zaawansowany gadżet jest bezużyteczny.

Obecnie pojawiają się komputerowe systemy wizyjne umożliwiające monitorowanie stanu półek i identyfikację pęknięć. To już jest poważne narzędzie. Ale znowu jego skuteczność zależy od jakości danych źródłowych (kamer) i, co ważniejsze, od algorytmów analizy. Póki co żaden system nie jest w stanie zastąpić oczu doświadczonego geodety, jednak jako asystent do stałego monitoringu perspektywy są ogromne. Najważniejsze, że raporty z tego systemu nie lądują „na stole”, ale są błyskawicznie przetwarzane.

Studium przypadku: kiedy dokonać aktualizacji? zamieniło się w przestój

Chcę podzielić się jednym pouczającym przypadkiem. Podjęliśmy decyzję o modernizacji instalacji odpylania na kompleksie kruszarniczo-przesiewającym. Były zwykłe zraszacze, ale chcieli zainstalować „ultradźwiękowe generatory mgły?” - technologia reklamowana jako przełomowa. Przekazali zadanie wydziałowi głównego mechanika, wybrali sprzęt i go zainstalowali.

I wszystko stanęło. Dosłownie. Okazało się, że po rozdrobnieniu nasz wapień wytwarza nie tylko pył, ale mokrą zawiesinę pyłu. Mgła ultradźwiękowa mieszając się z nią utworzyła na przenośnikach i sitach gęstą, lepką skorupę, która wszystko zatykała. Przestoje następowały jedna po drugiej. Musieliśmy pilnie zdemontować tę piękność i zwrócić stare, sprawdzone dysze wysokociśnieniowe, ale z nowym systemem kontroli dopływu wody w zależności od obciążenia kruszarki.

Morał: cokolwiek nowegosprzęt górniczytrzeba najpierw przetestować go w trybie pilotażowym, na jednym węźle i zobaczyć, jak współdziała z całym łańcuchem technologicznym. Nie ma rozwiązań uniwersalnych. To, co doskonale sprawdza się w przypadku koncentratu rudy żelaza, może całkowicie zawieść w przypadku apatytu lub węgla. Ta lekcja drogo nas kosztowała, ale teraz jakakolwiek propozycja „innowacji”? przechodzimy przez sito testów praktycznych.

Integracja i personel: słabe ogniwo każdego systemu

Można kupić najnowocześniejszy sprzęt, ale bez odpowiedniej integracji z istniejącym procesem i co najważniejsze, bez ludzi, którzy potrafią z nim pracować, to kupa metalu. Tutaj często leży haczyk. Producenci dostarczają w pudełkach? rozwiązanie, ale jak dopasować je do schematu pracy, to już Twój problem.

Dobrze, gdy dostawca ma nie tylko dział sprzedaży, ale poważne działy inżynieryjne, zdolne do adaptacji. Wracając do przykładu z separacją magnetyczną, ta sama korporacja LONGI, sądząc po jej stronie internetowej i doświadczeniu kolegów, często pracuje według schematu „inżynieria dla zadania”. To wtedy przyjeżdżają ich specjaliści, pobierają próbki materiału, analizują mapę technologiczną przedsiębiorstwa i dopiero wtedy proponują konfigurację sprzętu. To jest właściwe podejście. Firma, która zatrudnia ponad 1200 osób, z których większość ma wykształcenie zawodowe, wyraźnie stawia nie na samą sprzedaż, ale na kompleksowe rozwiązania. Ma to kluczowe znaczenie w naszej branży.

Drugą kwestią jest szkolenie personelu. Nowego systemu wysyłkowego czy tego samego separatora nie da się po prostu „włączyć”. Osoby zajmujące się naprawami muszą zrozumieć jego strukturę, a operatorzy muszą zrozumieć zawiłości sterowania w różnych trybach. Często nie ma na to czasu ani budżetu. W rezultacie sprzęt jest wykorzystywany na 50% jego możliwości, a przy pierwszej awarii zaczyna się panika i krytyka „zawodnego sprzętu”. W rzeczywistości podejście do wdrażania jest często zawodne.

Patrząc w przyszłość: co naprawdę zmieni branżę?

Jeśli odłożymy na bok szum, to moim zdaniem niedaleka przyszłośćtechnologie w górnictwiema związek z trzema rzeczami. Pierwszym z nich są cyfrowe bliźniaki. To nie tylko trójwymiarowy model kamieniołomu, ale żywy system, w którym w czasie rzeczywistym przepływają dane o wyrobiskach, stanie technologii i geologii. Dzięki temu możliwe będzie nie tylko reagowanie, ale także modelowanie i przewidywanie: gdzie wydobywać, kiedy wykonywać strzały, jak redystrybuować flotę wywrotek.

Drugim jest robotyzacja niebezpiecznych i rutynowych operacji. Niekoniecznie bez kierowcy 100-tonowe wywrotki. Mogą to być roboty do inspekcji trudno dostępnych miejsc po eksplozji, pobierania próbek, mycia oraz wstępnej kontroli sprzętu. Zmniejszy to ryzyko dla ludzi i zwiększy częstotliwość gromadzenia danych.

I po trzecie najważniejsze jest głębokie przetwarzanie i zero waste. Technologie, które pozwalają wydobyć maksimum ze skały i zminimalizować ilość odpadów. Obejmuje to dodatkowe wzbogacanie odpadów poflotacyjnych i wykorzystanie nadkładu w budownictwie. Nie jest to już kwestia efektywności produkcji, ale kwestia długoterminowego przetrwania przedsiębiorstwa i jego społecznej licencji na działanie. I tutaj znowu na pierwszy plan wyjdą nie gigantyczne maszyny, ale „ciche”. technologie wzbogacania, separacji, analizy. Te same, nad którymi przedsiębiorstwa takie jak LONGI pracują od dziesięcioleci i które z wysoce wyspecjalizowanej dziedziny stają się koniecznością w całej branży.

Ostatecznie wszystko sprowadza się nie do „sprzętu”, ale do jego prawidłowego użycia. Doświadczenie, zrozumienie procesu i spojrzenie na system są tym, co zamienia zestaw sprzętu w działającytechnologia wydobycia. Wszystko inne to narzędzia. I trzeba ich wybierać nie według broszury, ale według wyników, jakie dadzą w twojej konkretnej kopalni, w twojej kopalni, w twojej fabryce.