separator magnetyczny

Kiedy słyszysz „urządzenie separatora magnetycznego?”, pierwszą rzeczą, która przychodzi na myśl, jest obracający się bęben z magnesem w środku i to wszystko. To jednak dopiero wierzchołek góry lodowej i tu tkwi główny błąd początkujących, czyli tych, którzy zamawiają sprzęt kierując się jedynie ceną. Właściwie, jeśli to rozbierzeszseparator magnetycznyZasadniczo jest to cały system połączonych ze sobą jednostek, w którym problem w jednym pozornie drobnym elemencie - na przykład w systemie rozładunku lub zagęszczaniu - może zniweczyć całą pracę. Sam wielokrotnie spotkałem się z sytuacją, gdy klient na budowie skarżył się na niski odciąg, a przyczyną okazała się nie siła pola magnetycznego, a źle obliczona szczelina pomiędzy bębnem a obudową lub zużyte uszczelki zasysające miąższ. Właśnie o tych niuansach, które rzadko można spotkać w katalogach, a które w praktyce mają kluczowe znaczenie, chciałbym omówić.

Podstawa konstrukcyjna: co kryje się za stalowym korpusem

Weźmy klasyczny separator bębnowy do wzbogacania na mokro. Tak, serce to układ magnetyczny. Ale który? Wcześniej wszędzie były magnesy ferrytowe i nadal są instalowane w wielu miejscach. Ale jeśli mówimy o magnesach trwałych, to teraz prawie zawsze jest to NdFeB - neodym. Siła jest inna, stabilność jest wyższa. Ale często pomija się kluczową kwestię: w jaki sposób ten system jest zabezpieczony wewnątrz bębna? Nie jest tylko przykręcany. Musi istnieć absolutnie sztywna, niezmienna konstrukcja, ponieważ wszelkie wibracje lub przemieszczenia będą prowadzić do zmiany pola magnetycznego na powierzchni. A to bezpośrednio wpłynie na jakość separacji. Widziałem kiedyś w starej fabryce separator, który „pluł”. magnetyt. Otworzyli i okazało się, że mocowania bloków magnetycznych osłabły na skutek ciągłych wibracji, bloki opadły o kilka milimetrów. Pole było zniekształcone, granica separacji pływała.

Sam bęben. Wygląda jak po prostu pusty cylinder. Ale ważny jest materiał, grubość ścianki, sposób połączenia płaszcza z zaślepkami. Jeśli użyjesz bębna o zbyt cienkiej ściance do pracy z materiałami ściernymi (na przykład rudą żelaza), szybko się zużyje. A wymiana oznacza zatrzymanie linii na co najmniej jeden dzień. Dlatego w normalnych urządzeniach, takich jak te, które produkująFirma LOGI, zwraca się na to szczególną uwagę. Na ich stronie internetowej (https://www.ljmagnet.ru) można zajrzeć, ale w opisach technicznych ta ?kuchnia? nie zawsze ujawnione. Grubość, gatunek stali, czasem nawet z wewnętrzną powłoką ochronną, to kwestia doświadczenia i zrozumienia warunków pracy.

I obudowa. To nie jest tylko zbiornik, w którym wszystko płynie. Jego geometria, zwłaszcza w obszarze rozładunku produktów – koncentratu i odpadów poflotacyjnych – ma kluczowe znaczenie. Kąt nachylenia, kształt, położenie progów odpływowych. Jeśli zostanie to zrobione w jakiś sposób, nastąpi przepływ wsteczny, czyli turbulencje, które przenoszą już oddzielone cząstki z powrotem do odpadów poflotacyjnych. Musiałem te elementy modyfikować na miejscu na własne oczy, montować dodatkowe odbłyśniki czy regulować amortyzatory. Obudowa zaprojektowana perfekcyjnie już za pierwszym razem zdarza się bardzo rzadko; zazwyczaj wymaga dostosowania do konkretnej miazgi.

Układ napędowy i uszczelniający: gdzie najczęściej pojawiają się problemy

Wielu producentów oszczędza tutaj pieniądze, ale na próżno. Napęd - motoreduktor. Wyglądałoby to na standardowy węzeł. Ważne jednak, aby był zapas mocy i, co najważniejsze, prawidłowy sposób podłączenia do wału bębna. Sztywne sprzęgło oznacza, że ​​wszystkie wibracje z silnika przenoszone są na bęben. Lepsze jest sprzęgło elastyczne lub napęd przez koło pasowe i pasek, tłumi drgania. Wibracje dla układu magnetycznego to śmierć. W jednym z naszych wczesnych projektów jeszcze w latach 2000-tych montowaliśmy separator ze sztywnym napędem z taniej skrzyni biegów. Sześć miesięcy później zaczął się zwiększony hałas, a następnie spadek wydobycia. Zdemontowali go - w zespołach łożyskowych pojawiło się zużycie z powodu ciągłych wibracji, wał zaczął bić.

A teraz o uszczelkach, czyli uszczelkach olejowych. Najbardziej bolesne miejsce każdego urządzenia obrotowego pracującego z zawieszeniem. Montują zwykłe uszczelnienia dławnic - wymagają ciągłego dokręcania, przeciekają i wypełniają się materiałem ściernym. Nowoczesnym rozwiązaniem są mechaniczne uszczelnienia mechaniczne. Ale są też różne: w zależności od materiału par ciernych (węglik krzemu, tlenek glinu), w zależności od konstrukcji (pojedyncze, podwójne). W trudnych warunkach, gdzie w miazdze jest dużo piasku, lepsze jest podwójne uszczelnienie z płynem płuczącym.Firma LOGI, jako producent z historią sięgającą 1993 roku i ogromnym parkiem produkowanego sprzętu (ponad 4000 sztuk rocznie - liczba mówi sama za siebie), oferuje zazwyczaj różne możliwości zamówienia. Ale klient często wybiera ten podstawowy, aby zaoszczędzić pieniądze. A potem cierpi z powodu wycieków na miejscu. Konieczne jest natychmiastowe zainstalowanie lepszej uszczelki; zwróci się w przypadku braku przestojów.

Zespoły łożyskowe. Należy chronić przed wnikaniem miazgi, jak drzwi skarbca bankowego. Często umieszcza się je na zewnątrz korpusu, na osobnych stojakach, połączonych z bębnem poprzez wał pośredni. To sprawia, że ​​​​projekt jest droższy, ale znacznie zwiększa żywotność. Jeśli łożysko znajduje się blisko bębna, wewnątrz obudowy, to nawet przy dobrym uszczelnieniu prędzej czy później dostanie się tam wilgoć i brud. Wymiana takiego łożyska wymaga niemal całkowitego demontażu koszyka. Niewygodne, długie i drogie.

System magnetyczny: od magnesów trwałych po elektromagnesy

Wróćmy do najważniejszej rzeczy - układu magnetycznego. Magnesy trwałe ziem rzadkich są standardem w większości zastosowań. Ale i tutaj są subtelności. Położenie biegunów, konfiguracja bloków magnetycznych (biegun promieniowy, przemienny). Od tego zależy nie tylko wielkość pola magnetycznego, ale także jego gradient – ​​szybkość jego zmniejszania się wraz z odległością. Aby wychwycić małe i słabo magnetyczne cząstki, potrzebny jest wysoki gradient. Czasami w tym celu wewnątrz bębna wykonuje się specjalny „grzebień”. z kawałków bieguna.

Ale są chwile, kiedy nie można obejść się bez elektromagnesu. Np. gdy trzeba płynnie i w szerokim zakresie regulować natężenie pola bezpośrednio podczas pracy. Lub gdy trzeba stworzyć bardzo silne pole, aby wydobyć minerały o słabym działaniu magnetycznym. Układ elektromagnetyczny to inna historia: cewki, układ chłodzenia (powietrze lub woda), źródło zasilania. Niezawodność jest niższa niż w przypadku magnesów trwałych, trudniejsza w obsłudze i droższa. Ale do konkretnych zadań jest niezbędny. Pamiętam projekt wzbogacania czerwonego mułu, z którym poradził sobie jedynie potężny separator elektromagnetyczny. Problem polegał na tym, że cewki się przegrzały; system przepływu powietrza musiał zostać zmodyfikowany.

Kolejnym niuansem jest rozmagnesowanie. Magnesy trwałe, zwłaszcza starsze, ferrytowe, mogą z czasem stracić swoją siłę, szczególnie w wyniku przegrzania lub dużych obciążeń udarowych. Nowoczesne neodymowe są stabilniejsze, ale też nie wieczne. Dlatego w krytycznych zastosowaniach dobrze byłoby móc sprawdzić pole na powierzchni bębna za pomocą teslametru. Rzadko robi się to zapobiegawczo, ale na próżno. Spadek indukcji o 5-10% może nie być widoczny dla oka, ale ekstrakcja jest już obwisła.

Instalacja, regulacja i typowe błędy obsługi

Oto pole do najbardziej irytujących błędów. Nawet perfekcyjnie wykonanyseparator magnetycznymoże ulec uszkodzeniu w wyniku nieprawidłowego montażu. Podstawa musi być sztywna, równa i wypoziomowana. Częstym błędem jest montaż na ramach metalowych bez sztywnego połączenia z fundamentem. Urządzenie „chodzi?” Podczas uruchamiania i zatrzymywania współosiowość napędu jest zakłócana. Jeszcze gorzej jest, jeśli separator jest przekrzywiony w stosunku do całkowitego przepływu pulpy. Wtedy załadunek nie przebiega równomiernie na całej długości bębna, lecz od jednej krawędzi sektor zostaje przeciążony, materiał nie ma czasu na oddzielenie się i trafia do odpadów poflotacyjnych.

Organizować coś. Najważniejszą rzeczą jest wyregulowanie szczeliny pomiędzy bębnem a dolną krawędzią tacy załadowczej lub pomiędzy bębnem a dnem osłonki. Szczelina ta określa grubość warstwy miazgi na bębnie. Za mały - separator „zadławi się”, materiał nie będzie miał czasu przejść, przeleje się. Zbyt duża – warstwa będzie gruba, pole magnetyczne nie będzie w stanie wyciągnąć cząstek z głębi warstwy, trafią one na wysypiska. Dostosowanie odbywa się na miejscu, doświadczalnie, pod konkretną wielkość i gęstość żywienia. Żadna instrukcja tutaj nie poda dokładnych liczb.

Błędy operacyjne. Najczęstszym jest przeciążenie żywieniowe. Technolodzy, chcąc zwiększyć produktywność zakładu, podają do separatora więcej pulpy, niż jest to przeznaczone. I tyle, wydajność spada katastrofalnie. Drugi to przedwczesna kontrola i wymiana uszczelek. Czekają, aż popłynie strumień. Trzecim jest ignorowanie zewnętrznego hałasu i wibracji. Wszystko to ostatecznie skutkuje poważnymi naprawami. Sprzęt odLONGI, sądząc po doświadczeniu zdobytym od 1993 roku i skali produkcji, jest przystosowany do długiej pracy, ale wymaga też kompetentnego podejścia. Na ich stronie internetowej znajdują się sekcje z produktami, ale często prawdziwych niuansów działania dowiesz się dopiero od ich inżynierów lub z doświadczenia.

Spojrzenie w stronę konkretnych projektów i przyszłości

Separator bębnowy to klasyka, ale nie jedyna opcjaseparatory magnetyczne. Wyróżnia się separatory rolkowe, krążkowe (do separacji na sucho) oraz separatory wysokogradientowe z matrycą z drutu ferromagnetycznego lub siatką do materiałów ultradrobnych. Każdy ma swój własny obszar zastosowania i własne cechy konstrukcyjne. Na przykład w separatorach matrycowych głównym problemem jest płukanie przeciwprądowe w celu usunięcia koncentratu i zapobiegania zatykaniu matrycy.

Gdzie wszystko zmierza? Trendem jest intelektualizacja. Czujniki do monitorowania poziomu pulpy, temperatury łożysk, a nawet czujniki pola magnetycznego online. Umożliwia to przejście od planowej konserwacji zapobiegawczej do konserwacji opartej na stanie. Ryzyko nagłych awarii jest zmniejszone. Drugi kierunek to materiały. Bardziej odporne na zużycie powłoki bębnów, nowe materiały kompozytowe na obudowy, jeszcze mocniejsze i stabilniejsze magnesy trwałe.

Na koniec wróćmy do początku.Urządzenie do separacji magnetycznej- To nie jest jednostka prymitywna. Jest to wynik kompromisu pomiędzy wydajnością magnetyczną, niezawodnością mechaniczną, łatwością konserwacji i kosztami. Doświadczony inżynier, patrząc na projekt, od razu zobaczy, gdzie producent zaoszczędził pieniądze, a gdzie uwzględnił margines bezpieczeństwa. I to właśnie te, ukryte na pierwszy rzut oka detale, ostatecznie przesądzają o tym, czy urządzenie będzie działać stabilnie na budowie przez lata, czy też stanie się problemem dla wzbogacaczy. Jak w tym starym, sprawdzonym czasieFirma LOGIz Fushun, gdzie nad rozwojem i produkcją takiego sprzętu pracuje ponad 1200 osób, z których większość to wykształceni profesjonaliści. Nawiasem mówiąc, ich doświadczenie często materializuje się właśnie w tych nieoczywistych, ale krytycznych węzłach i decyzjach.