samoopróżniający się separator żelaza

Kiedy słyszy się „samorozładowujący się separator żelaza”, wiele osób od razu wyobraża sobie standardowy elektromagnes nad przenośnikiem. Ale nie chodzi o sam magnes, ale o system jego czyszczenia - tu leżą główne błędy w wyborze i obsłudze. Ludzie często myślą, że skoro jest to „samorozładunek”, to ustawiają go i zapominają. W praktyce większość awarii i przestojów wiąże się z tym urządzeniem, jeśli zostanie ono wybrane bez uwzględnienia warunków rzeczywistych. Przykładowo dla zakładu przeróbczego z mokrą rudą i dla magazynu węgla z sezonową wilgotnością będą to różne urządzenia, choć zasada jest ta sama.

Design: co kryje się za nazwą

Zasadniczo jest to separator elektromagnetyczny, w którym układ magnetyczny (zwykle podkowa lub segment) jest automatycznie usuwany z obszaru przepływu materiału w celu oczyszczenia po wybraniu metalu. Kluczowym słowem jest „automatycznie”. Mechanizm może być łańcuchowy, zębatkowy lub oparty na cylindrach hydraulicznych. Na przykład w jednym ze starych obiektów próbowaliśmy zaadaptować napęd z wycofanej z eksploatacji jednostki - wydawało się, że to oszczędność pieniędzy, ale przy zimnej pogodzie łańcuch zaczął „chodzić”, a rozładunek był niekompletny. Musiałem to przerobić za pomocą zwykłego motoreduktora.

Ważnym niuansem jest system rozładowania metalu. Następuje samorozładowanie taśmy, gdy magnes przesuwa się po oddzielnym krótkim pasie i występują wibracje lub skrobanie. W przypadku dużych elementów ferromagnetycznych (śruby, elementy zbrojenia) lepsza jest taśma. W przypadku małych wiórów, szczególnie lepkich, skrobak jest czasami bardziej skuteczny, ale zużywa się bardziej. Często nie jest to zapisane w specyfikacjach; trzeba popatrzeć na doświadczenia z podobnymi produkcjami.

Produkty, o których warto tutaj wspomniećFirma LOGI. Na ich stronie internetowejljmagnet.ruwidać, że skupiają się na sprzęcie górniczym. Mają takie separatory w swoim asortymencie i sądząc po opisach, konstrukcja uwzględnia trudne warunki pracy - zabezpieczone zespoły łożyskowe, elementy odporne na ścieranie. Firma istnieje od 1993 roku i jej inżynierowie prawdopodobnie napotkali te same problemy z zamarzaniem lub sklejaniem gliny, jakie mamy w terenie.

Doświadczenie operacyjne: gdzie teoria odbiega od praktyki

Główna lekcja jest taka, że nie można montować separatora żelaza „według katalogu”. Kiedyś zamówiliśmy urządzenie o standardowym stopniu ochrony dla kruszarni. Nie wzięli pod uwagę ciągłych wibracji powodowanych przez kruszarki i pył, który jest nie tylko materiałem ściernym, ale także silnie przewodzi prąd elektryczny ze względu na zawartość wilgoci i soli. Sześć miesięcy później zaczęły się problemy z czujnikami położenia i stykami w szafie sterowniczej. Musiałem zamówić skrzynkę o podwyższonym zabezpieczeniu i uszczelnić złącza - dodatkowe koszty i przestoje.

Kolejną kwestią jest aktualna wydajność.Samorozładowujący separator żelazaw momencie wyłączenia elektromagnesu w celu zrzucenia metalu powstają skoki napięcia. Jeśli sieć zasilająca w obiekcie jest raczej słaba (stare podstacje), może to spowodować zadziałanie zabezpieczenia sąsiednich urządzeń. Teraz zawsze żądamy od elektryków schematu obciążenia i, jeśli to konieczne, instalujemy stabilizatory lub dopasowane zasilacze. Jest to drobnostka, a pozwala uniknąć konfliktów z głównym mechanikiem.

Ważny jest także tryb pracy. Jeżeli separator pracuje w cyklu ciągłym (np. podczas załadunku węgla), to okresy samooczyszczania muszą być ściśle powiązane z obecnością metalu. Czujniki wykrywacza metalu pomagają, ale też zawodzą. Czasami łatwiej i bardziej niezawodnie jest ustawić rozładunek czasowy w oparciu o doświadczenie, powiedzmy co 20 minut, nawet jeśli wizualnie jest mało metalu. W przeciwnym razie układ magnetyczny zostanie zatkany. i przestaje skutecznie wychwytywać nowe cząstki.

Integracja z linią produkcyjną

To nie jest samodzielna jednostka, ale element systemu. Jego montaż nie polega jedynie na zamontowaniu go na ramie nad przenośnikiem. Należy zapewnić miejsce na składowany metal (wózek, bunkier), aby nie gromadził się i nie stwarzał zagrożenia. Na jednym z przenośników o dużym nachyleniu dokonaliśmy przeoczenia – wyrzucony kawałek odbił się i uszkodził gałąź powrotną taśmy. Musiałem zamontować ochronną osłonę odblaskową.

Wysokość zawieszenia i odległość do taśmy to parametry, które często przyjmuje się w projekcie za idealne. Ale taśma zwisa, czasami „wyskakuje”, a materiał się piętrzy. Jeśli szczelina jest zbyt mała, może wystąpić zaczepienie. Jeśli jest duży, pole magnetyczne i wydajność spadają. Po montażu zazwyczaj przeprowadzamy test z kontrolnymi próbkami ferromagnetycznymi o różnych rozmiarach i w różnych punktach na szerokości taśmy, aby znaleźć optymalną wysokość. Czasami trzeba go podnieść lub obniżyć o centymetr lub dwa, a to wpływa na projekt portalu.

Interakcja z wykrywaczem metalu. W idealnym przypadku detektor daje sygnał do zatrzymania pasa w przypadku wykrycia dużego metalu iseparator żelazawydobywa to. Jednak w przypadku przenośników o dużej prędkości zatrzymanie oznacza utratę produktywności. Częściej stosują schemat, w którym detektor zaznacza jedynie obszar metalem, a separator pracuje w trybie wzmocnionym lub dokonuje nadzwyczajnego rozładunku właśnie w momencie przekroczenia tego obszaru. Utworzenie takiego łącza wymaga czasu i cierpliwości.

Konserwacja: aby nie zostać „zbieraczem żelaza”?

Najczęstszym błędem jest brak przepisów. Urządzenie sprawia wrażenie samoobsługowego. Należy jednak regularnie sprawdzać napięcie łańcuchów lub zębatek napędowych, zużycie grup styków (jeśli występują) i stan izolacji uzwojeń elektromagnesu. Raz na kwartał na pewno mierzymy rezystancję izolacji – spadek może być pierwszą oznaką wnikania wilgoci i przyszłego zwarcia międzyzwojowego.

Smarowanie. Łożyska w napędzie i na wałach często są narażone na działanie pyłu. Smar wchłania materiał ścierny. Przeszliśmy na smar ze stałymi dodatkami smarnymi (takimi jak grafit) i zwiększyliśmy okresy międzyobsługowe. Wymagało to jednak konsultacji, m.in. z producentami. Na stronie internetowejFirma LOGIW sekcji produktów widać, że oferują różne wersje w zależności od warunków klimatycznych. Myślę, że ich inżynierowie serwisowi mogliby wydać konkretne zalecenia dotyczące smarów do swojego sprzętu, ponieważ jako duży producent produkujący 4000 sztuk sprzętu rocznie, prawdopodobnie mają ugruntowane protokoły.

Łatwość konserwacji. Kiedyś trafiliśmy na urządzenie gdzie do wymiany szczotek (w starym modelu ze stykiem ślizgowym) trzeba było zdemontować połowę konstrukcji. Przestój oznaczał prawie zmianę. Teraz przy zakupie jedną z kluczowych kwestii jest dostęp do kluczowych podzespołów umożliwiających szybką wymianę. Dobrze, gdy obudowa jest przykręcona a nie spawana i są luki montażowe.

Wybór i ekonomia: droższe nie zawsze oznacza bardziej niezawodne

Cena zależy nie tylko od mocy magnesu. Drogie modele importowane mogą mieć skomplikowaną elektronikę, która nie jest dostosowana do naszych zmian napięcia i temperatury. Czasami krajowy lub, powiedzmy, chiński odpowiednik zaufanego producenta z prostym obwodem sterującym przekaźnikiem jest bardziej niezawodny i tańszy. Podobnie jak w przypadkuLONGI- przedsiębiorstwo posiadające własną zabudowę i zakład produkcyjny o powierzchni 140 000 m2 najprawdopodobniej może zaoferować sprzęt dostosowany do realiów przestrzeni poradzieckiej i po bardziej konkurencyjnej cenie niż marki europejskie.

Uważa się, żesamorozładowujący się separator żelazazwraca się poprzez zmniejszenie uszkodzeń kruszarek, rozdrabniaczy i przenośników taśmowych. To prawda, ale musisz dokładnie liczyć. Nie tylko koszt napraw, ale także przestój linii. Jeden przypadek przedostania się dużego metalu do średniej kruszarki może spowodować jej wyłączenie na kilka dni. Koszt przestoju jest kilkadziesiąt razy wyższy niż cena dobrego separatora.

Ostatecznie wybór jest zawsze kompromisem pomiędzy kosztami początkowymi, kosztami konserwacji, niezawodnością i łatwością konserwacji. Nie ma uniwersalnego rozwiązania. Musisz jasno zrozumieć, z jakim materiałem pracujesz (rozmiar, wilgotność, ścieralność), jakie jest natężenie przepływu i jakie są rzeczywiste warunki w warsztacie. Najważniejsze jest, aby poświęcić czas na uruchomienie i dostosowanie sprzętu do konkretnego zadania. Wtedy to urządzenie stanie się naprawdę działającym ogniwem, a nie źródłem bólów głowy.